پرش به محتوا

اذا

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اَذا/

اسم مصدر

[ویرایش]

اذا (قدیم)

  1. اذیت. آزار.
    دفع اذای قاصدان را هیچ سلاح جز دعا و اخلاص با او نبود. «وراوینی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن