پرش به محتوا

اذیت رساندن

از ویکی‌واژه

فارسی

ریشه‌ لغت

فارسی

آوایش

/اَذیَُت/رساندن/

مصدر فعل لازم

اذیت‌رساندن

یا اذیت رسانیدن؛ آزار رساندن یا آسیب زدن.
به مادیان سید پریده، اذیت رسانیده، جل آنرا پاره کرد. «حاج سیاح»

منابع

فرهنگ بزرگ سخن

برگرفته از «https://fa.wiktionary.org/w/index.php?title=اذیت_رساندن&oldid=887602»