پرش به محتوا

ارائت

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اِرائت/

اسم مصدر

[ویرایش]

ارائت (قدیم)

  1. ارائه.
    ازاحت آن جز به ارائت تدین ... نتواند کرد. «وراوینی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن