پرش به محتوا

اراحت

از ویکی‌واژه

فارسی

ریشه لغت

عربی

آوایش

/اِراحت/

اسم مصدر

اراحت (قدیم)‎

آسوده کردن؛ آسایش دادن.
استحقاق راحت بلاد و عباد ... از آن کسب کند. «جوینی»

منابع

فرهنگ بزرگ سخن

برگرفته از «https://fa.wiktionary.org/w/index.php?title=اراحت&oldid=887679»