اراحه

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(اِ حَ یا حِ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

مصدر لازم[ویرایش]

  1. آسودن، برآسودن.

مصدر متعدی[ویرایش]

  1. راحت رسانیدن، آسایش دادن.
  2. حق به حق دار دادن، رو کردن حق کسی را.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین