پرش به محتوا

اراضی مباحه

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • فارسی

آوایش

[ویرایش]
  • /اَراضی/مُباحِه/

اسم مرکب

[ویرایش]

اراضی‌مباحه (حقوق)

  1. زمین‌های بی‌صاحب که در آنها کِشت و زرع و آبادی نباشد. اراضی موات.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن