پرش به محتوا

ارتباط شفاهی

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

حوزه: [شنوایی‌‌شناسی]

  1. نوعی ارتباط برای تبادلات درکی و بیانی که به جای زبان اشاره بر گفتار تأکید دارد.

منابع

[ویرایش]

«ارتباط شفاهی» هم‌ارزِ «oral communication, OC 1»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر دهم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۷۸-۶۰۰-۶۱۴۳-۳۴-۷