ارزانیان

فارسی

ریشه‌ لغت

• شاهنامه

آوایش

• /اَرزانیان/

اسم‌خاص

ارزانیان (مکان‌باستانی)‎

1. با استناد شاهنامه، سرزمین، کشور، یا قوم و قبیله ایرانی. شاید انشان، آنچان، ارجان، ارژنگ.

   گر ایدونکِ که هستم ز ارزانیان/ مرا نام بر تاج و تخت کیان. «فردوسی»

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن