پرش به محتوا

ارزندگی

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه‌ لغت

[ویرایش]
  • فارسی

آوایش

[ویرایش]
  • /اَرزَندگی/

حاصل مصدر

[ویرایش]

ارزندگی

  1. ارزنده بودن، شایستگی.
    زبان فارسی، گوینده‌ای به توانایی و ارزندگی «بهار» نداشته است. «اسلامی ندوشن»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن