پرش به محتوا

اریحی

از ویکی‌واژه

فارسی

ریشه‌ لغت

عربی

آوایش

/اَریحی/

صفت

اریحی (قدیم)‎

سخاوتمند، جوانمرد. اریحیت.
ذات مولانا امام همام عالِم عامل ... اریحی ... موفق باد. «عین ماهرو»

منابع

فرهنگ بزرگ سخن

برگرفته از «https://fa.wiktionary.org/w/index.php?title=اریحی&oldid=890125»