پرش به محتوا

ازمَنه

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه‌ لغت

[ویرایش]

آوایش

[ویرایش]
  • /اَزمَنِه/

اسم مرکب

[ویرایش]

ازمَنه

  1. اصطلاح امری یا دستوریِ «مرا له کُن» که ظاهراً کنایه‌ای بود از دم‌بخت بودن و آماده ازدواج شدن دختران.
    اَزمَنِه!
    منو بکُش!

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ شمس