پرش به محتوا

از میان رفته

از ویکی‌واژه

فارسی

ریشه‌ لغت

فارسی

آوایش

/از/میان/رفته/

صفت

ازمیان‌رفته (مجاز)‎

نابود شده، خراب و متلاشی شده.
ساخت صفت مفعولی در معنای صفت فاعلی.

منابع

فرهنگ بزرگ سخن

برگرفته از «https://fa.wiktionary.org/w/index.php?title=از_میان_رفته&oldid=890603»