اسبک

فارسی

ریشه‌ لغت

• فارسی

آوایش

• /اَسبَک/

اسم

اَسبک (فنی)‎

1. قطعه الاکلنگیِ واسط میان میل سوپاپ و سوپاپ موتور، انگشتی.
2. پره و دندانه کلید.

اسم

اِسبک (گفتگو)‎

1. (ورزش)‎: آبشار، آبشار زدن.

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین