اسب یموت

فارسی

ریشه‌ لغت

• (ترکمنی)‎

آوایش

• /اسب/یَموت/

اسم مرکب

اسب‌یموت (جانوری)‎

1. از انواع اسب ترکمن که برای حمل و نقل بکار گرفته می‌شود.
2. یموت ممکن است به دو بخش یِم - اُت قابل تجزیه باشد، و در زبان بهاری به معنی خوراک از علف یا علوفه است.

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن