پرش به محتوا

استاد شاگردی

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه‌ لغت

[ویرایش]
  • فارسی

آوایش

[ویرایش]
  • /اُستاد/شاگردی/

حاصل مصدر

[ویرایش]

استادشاگردی

  1. استلد و شاگرد بودن، رابطه‌ای که میان استاد و شاگرد وجود دارد.
    میان من و تو حق استاد شاگردی شد. «عبدالرحمان جامی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن