پرش به محتوا

استاسرا

از ویکی‌واژه

فارسی

ریشه‌ لغت

فارسی

آوایش

/اِستا/سَرا/

اسم مرکب

استاسرا (دیوانی)‎

استاد، استاددار، استادسرا.
ور تو ای استاسرا متهم داری مرا/ روی زرد و چشم تر می‌دهد از دل نشان. «مولوی»

منابع

فرهنگ بزرگ سخن

برگرفته از «https://fa.wiktionary.org/w/index.php?title=استاسرا&oldid=892007»