استاکاتو

فارسی

ریشه‌ لغت

• ایتالیایی

آوایش

• /اِستاکاتو/

صفت

استاکاتو (موسیقی)‎

1. روشی که در آن صداها طوری نواخته یا خوانده می‌شوند که هر صدا از صدای دیگر به وضوح جدا شنیده می‌شود.

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن