پرش به محتوا

استبعاد داشتن

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه‌ لغت

[ویرایش]
  • (فارسی/عربی)

آوایش

[ویرایش]
  • /استبعاد/داشتن/

مصدر فعل لازم

[ویرایش]

استبعادداشتن

  1. بعید بودن، دور بودن.
    هیچ‌ استبعاد نداشت که ... با یک نفر دیگر ... برود. «صادق هدایت»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن