پرش به محتوا

استتباع

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه‌ لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اِستِتباع/

اسم مصدر

[ویرایش]

استتباع (ادبی)

  1. در بدیع، نسبت دادن امری به کسی، در ضمن نسبت دادن امری دیگر به او.
  2. (قدیم): پیروی کردن. پیروی دعوت کردن.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین