پرش به محتوا

استجماع

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه‌ لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اِستِجماع/

اسم مصدر

[ویرایش]

استجماع (قدیم)

  1. فراهم آمدن، جمع شدن.
    اطلاق اسم سعادت ... مشروط بُوَد به استجماع هر دو فضیلت. «خواجه‌نصیر طوسی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن