پرش به محتوا

استحثاث

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه‌ لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اِستِحثاث

اسم مصدر

[ویرایش]

استحثاث (قدیم)

  1. جمع‌آوری معمولاً با فشار و زور. برانگیختن. جمع‌آوری کردن.
    ابوعلی نسفی را به استخراج وجوه و استحثاث اموال فرا داشت. «جرفادقانی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین