پرش به محتوا

استحسان داشتن

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه‌ لغت

[ویرایش]
  • (فارسی/عربی)

آوایش

[ویرایش]
  • /اِستحسان/داشتن/

مصدر فعل متعدی

[ویرایش]

استحسان‌داشتن (قدیم)

  1. استحسان.
    چون بر ختم آمد، امیر گفت: چنین می‌خواستم و حاضران استحسان داشتند. «بیهقی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن