استحفاظ

فارسی

ریشه لغت

• عربی

آوایش

• /اِستِحفاظ/

اسم مصدر

استحفاظ

1. نگهداری، نگهبانی، حفظ. نگهداری کردن، نگهبانی خواستن، یاد گرفتن.

   به استحفاظ قلعه ... مأمور بود. «اهلی شیرازی»

---

ترجمه
انگلیسی: shielding

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین