پرش به محتوا

استحقار

از ویکی‌واژه

فارسی

ریشه لغت

عربی

آوایش

/اِستِحقار/

اسم مصدر

استحقار (قدیم)‎

ناچیز شمردن، حقیر دانستن، خوار شمردن، تحقیر.
به قصد استخفاف و استحقار او به استبعاض قائل شده باشند. «جمال‌زاده»

منابع

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین

برگرفته از «https://fa.wiktionary.org/w/index.php?title=استحقار&oldid=893144»