پرش به محتوا

استحلاف

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اِستِحلاف/

اسم مصدر

[ویرایش]

استحلاف (قدیم)

  1. سوگند دادن. سوگند خولستن، قسم دادن.
    بعد از استحلاف ایشان و استیمان از قبل سلطان بیرون آمد. «جوینی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین