پرش به محتوا

استحمار

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اِستِحمار/

اسم مصدر

[ویرایش]

استحمار

  1. خر شمردن، خر کردن، به اشتباه و خطا انداختن.
    برای استحمار دیگران، به وارونه جلوه دادن حقایق می‌پردازد.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن