پرش به محتوا

استخفاف

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اِستِخفاف/

اسم مصدر

[ویرایش]

استخفاف

  1. خوار و ناچیز شمردن، سبک شمردن. تحقیر.
    مطلق‌العنان بار آمده‌اند و به شعایر ... استخفاف را جایز می‌شمارند. «صادق هدایت»

واژه‌های مشتق شده

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین