پرش به محتوا

استدارت

از ویکی‌واژه

فارسی

ریشه لغت

عربی

آوایش

/اِستِدارَت/

اسم مصدر

استدارت (قدیم)‎

به شکل دایره بودن، گِردی.‌ استداره.
قبه‌ای از بلور ... به خرط و استدارت تمام موصوف بود. «خواجه‌نصیر طوسی»

منابع

فرهنگ بزرگ سخن

برگرفته از «https://fa.wiktionary.org/w/index.php?title=استدارت&oldid=893507»