استدامه

فارسی

ریشه لغت

• عربی

آوایش

• /اِستِدامِه/

اسم مصدر

استدامه (قدیم)‎

1. دوام یافتن، ادامه پیدا کردن، دوام، پایداری. استدامت.
2. همیشه خواستن، پیوسته خواستن، دوام چیزی را خواستن.
3. به درنگ انداختن.

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین