استذکار

(اِ تِ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

مصدر متعدی

1. یاد کردن.

(اِم

صفت

1. یادآوری، یاد کرد.

جمع

1. استذکارات.

منابع

• فرهنگ لغت معین