پرش به محتوا

استرخا

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اِستِرخاء/

اسم مصدر

[ویرایش]

استرخا (قدیم)

  1. سستیِ عضلات.
    بدنشان دچار بیحسی و استرخا گردید و اطبا مطالعه و تدریس را بر ایشان قدغن کردند.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن