پرش به محتوا

استرشاد

از ویکی‌واژه

فارسی

ریشه لغت

عربی

آوایش

/اِستِر/شاد/

اسم مصدر

استرشاد (قدیم)‎

طلبِ راهنمایی و ارشاد کردن. راهنمایی خواستن، راه راست جستن. مفردِ استرشادات.
بنده ... آن کلمات قدسیه را ... به نیّت تیمن و استرشاد ... می‌آورَد. «بخارایی»

منابع

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین

برگرفته از «https://fa.wiktionary.org/w/index.php?title=استرشاد&oldid=893694»