پرش به محتوا

استرشاد کردن

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • (فارسی/عربی)

آوایش

[ویرایش]
  • /اِسترشاد/کردن/

مصدر فعل لازم

[ویرایش]

استرشادکردن (قدیم)

  1. استرشاد.
    کسی که صاحب بدعت باشد از وی استرشاد نباید کرد. «سید قطب»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن