استرضاء

(اِ تِ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

مصدر متعدی

1. طلب خشنودی کردن.
2. خشنود کردن.

(اِم

صفت

1. خشنودی.

جمع

1. استرضاعات.

منابع

• فرهنگ لغت معین