پرش به محتوا

استرنگ

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]

آوایش

[ویرایش]
  • /اِستِرنگ/

اسم مرکب

[ویرایش]

استرنگ (قدیم)

  1. (گیاهی): گیاهی درختچه‌ای با برگ‌ها و گل‌های منفرد که همه بخش‌های آن دارویی و خواب‌آور است. مهرگیاه، مردم‌گیاه، بلادون.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن