پرش به محتوا

استشارت کردن

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • (فارسی/عربی)

آوایش

[ویرایش]
  • /اِستشارت/کردن/

مصدر فعل لازم

[ویرایش]

استشارت‌کردن (قدیم)

  1. استشارت نمودن، استشارت.
    از مقربان و مطیعان خویش استشارت نمود. «رشیدالدین»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن