پرش به محتوا

استشراف

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اِستِشراف/

اسم مصدر

[ویرایش]

استشراف (قدیم)

  1. نگاه کردن و توجه کردن.
    سِرِّ ایشان از استشراف بسوی اَطماع، منزه و مبرا باشد. «سید قطب»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن