پرش به محتوا

استعانت بردن

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • (فارسی/عربی)

آوایش

[ویرایش]
  • /اِستعانت/بُردَن/

اسم مرکب

[ویرایش]

استعانت‌بردن (قدیم)

  1. استعانت بردن به کسی یا چیزی: کمک گرفتن از او یا آن.
    بیاموز رفتار از آن طفل خُرد/ که چون استعانت به دیوار برد. «سعدی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن