پرش به محتوا

استعجاب

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اِستِعجاب/

اسم مصدر

[ویرایش]

استعجاب (قدیم)

  1. شگفتی، تعجب. عجب شمردن، در شگفت شدن، به شگفت آمدن.
    از روی کمال استعجاب، این صفحه کاغذ یا این خط‌جلی تسوید می‌یابد. «قائم‌مقام فراهانی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین