پرش به محتوا

استعظام

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اِستِعظام/

اسم مصدر

[ویرایش]

استعظام (قدیم)

  1. بزرگ شمردن، بزرگ دلشتن. بزرگ متشی و تکبر کردن. بزرگداشت، تکریم.
    از راه استعظام‌ِ دانشِ دینی و استصغارِ جانب او می‌گویند. «وراوینی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین