پرش به محتوا

استغاثه کنان

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • (فارسی/عربی)

آوایش

[ویرایش]
  • /اِستغاثه/کُنان/

قید

[ویرایش]

استغاثه‌کنان

  1. با حالتِ زاری.
    او دست‌های پژمرده خود را بسوی آنان دراز کرده استغاثه‌کنان ندبه نمود. «محمد مسعود»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن