پرش به محتوا

استغفار کنان

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • (فارسی/عربی)

آوایش

[ویرایش]
  • /اِستغفار/کِنان/

قید

[ویرایش]

استغفارکنان

  1. با حالت آمرزش خواهی.
    استغفار کنان با خود عهد نمود که دیگر لب به سخن نگشاید. «جمال‌زاده»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن