پرش به محتوا

استغنا کردن

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • (فارسی/عربی)

آوایش

[ویرایش]
  • /اِستغنا/کردن/

مصدر فعل لازم

[ویرایش]

استغناکردن (قدیم)

  1. از خود عزت‌نفس و مناعت نشان دادن.
    سائل به کف و محتاج نان شب است و استغنا کرده، خرج وزیر را قبول نکرد. «قائم‌مقام فراهانی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن