پرش به محتوا

استقامت کردن

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • (فارسی/عربی)

آوایش

[ویرایش]
  • /اِستقامت/کردن/

مصدر فعل لازم

[ویرایش]

استقامت‌کردن

  1. استقامت.
    آنان در مقابل همه سختی‌ها استقامت کردند و هرگز مأیوس نشدند. «حاج سیاح»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن