پرش به محتوا

استقراضی

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • (فارسی/عربی)

آوایش

[ویرایش]
  • /اِستقراضی/

صفت نسبی

[ویرایش]

استقراضی

  1. مخصوص استقراض.
    وام‌های نسبتاً جزئی از بانک‌استقراض روس دریافت کرده بود.

قید

[ویرایش]
  1. به صورت استقراض؛ قرضی.
    می‌خواهند بیست‌هزار تومان استقراضی از من بگیرند.‌«نظام‌السلطنه»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن