استکان

فارسی

ریشه لغت

• روسی

آوایش

• /اِستِکان/

اسم

استکان

1. ظرف استوانه‌ای کوچکتر از لیوان، معمولاً از جنس شیشه، برای نوشیدن چای و مایعات.
2. ظرف کوچک استوانه‌ای شکل از جنس شیشه یا بلور که معمولاً جهت نوشیدن چای به کار می‌رود.

واژه‌های مشتق شده

• استکانی، استکان شستی، استکان نعلبکی، استکان کمر باریک

---

ترجمه
ایتالیایی: bicchiere انگلیسی: glass

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین