استلحاق

(اِ تِ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

مصدر متعدی

1. فراخواندن کسانی را برای به هم آمدن، درخواست ملحق گردیدن.
2. دعوی کردن که فرزند از آن من است، به خود نسبت دادن.

منابع

• فرهنگ لغت معین