پرش به محتوا

استنابت

از ویکی‌واژه

فارسی

ریشه لغت

عربی

آوایش

/اِستِنابَت/

اسم مصدر

استنابت (قدیم)‎

کسی را نایب و جانشین خود کردن. به نیابت خواستن کسی را. جانشینی.
ملکشاه ... ارسلان شاه را ... به استنابت مثال فرستاد. «جوینی»

منابع

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین

برگرفته از «https://fa.wiktionary.org/w/index.php?title=استنابت&oldid=895633»