پرش به محتوا

استنامت

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اِستِنامَت/

اسم مصدر

[ویرایش]

استنامت (قدیم)

  1. آرامش، سکون.
    در ... استنامت و فراغ دل ... بسر می‌بردند. «وراوینی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن