پرش به محتوا

استنجا

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اِستِنجا/

اسم مصدر

[ویرایش]

استنجا (فقه)

  1. پاک کردن موضع ادرار و‌ مدفوع با سنگ یا کلوخ. یا آب.
    از کار افتادگان به استنجا و وضو برخاسته ... یا روانه مسجد می‌شدند. «جعفر شهری»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن